Tendencje w gospodarce polskiej i światowej

Tendencje w gospodarce polskiej i światowej w 2017 roku i ich wpływ na wyniki Grupy Kapitałowej1

Sprzyjające zewnętrzne otoczenie polskiej gospodarki z licznymi czynnikami ryzyka

Zewnętrzne otoczenie polskiej gospodarki w 2017 roku powinno sprzyjać dalszemu rozwojowi Grupy Kapitałowej Banku, ale nadal istotne będą liczne czynniki ryzyka. Poprawa wskaźników koniunktury odnotowana pod koniec 2016 roku w Niemczech i innych największych europejskich wskazuje na możliwość utrzymania solidnego wzrostu PKB w strefie euro na poziomie ok. 1,5%. Wsparciem dla kontynuacji umiarkowanej ekspansji gospodarczej głównego rynku eksportowego Polski będzie utrzymywanie łagodnej polityki pieniężnej EBC oraz osłabienie euro wobec dolara. Negatywnym czynnikiem będzie wzrost cen surowców (i inflacji ogółem), które będzie ograniczać realną siłę nabywczą konsumentów i zwiększać presję kosztową na przedsiębiorstwa. Głównymi czynnikami ryzyka dla strefy euro są: bardzo napięty kalendarz wyborczy (m.in. Holandia, Francja i Niemcy), trudna sytuacja banków oraz niepewność związana z rozpoczęciem procedury Brexitu. W USA poprawa wskaźników koniunktury w przetwórstwie oraz perspektywa poluzowania polityki fiskalnej przez nową administrację zapowiadają przyspieszenie wzrostu gospodarczego. Czynnikiem ryzyka jest ewentualna nadmierna skala umocnienia dolara i/lub zbyt duża skala oraz tempo podwyżek stóp procentowych Fed. Odwrócenie spadkowej tendencji cen surowców stanowi pozytywny czynnik dla wielu gospodarek wschodzących. W Chinach kontynuowane będzie strukturalne spowolnienie wzrostu gospodarczego, ale dobra kondycja światowej gospodarki i rezerwy w zakresie polityki fiskalnej oraz pieniężnej powinny umożliwić uniknięcie scenariusza „twardego lądowania”. Ostatnie miesiące 2016 roku i początek 2017 roku przyniosły wyraźne odbicie wskaźników inflacji zarówno w gospodarkach rozwiniętych (USA, strefa euro), jak i rozwijających się (Chiny). Zmiana środowiska inflacyjnego (ustąpienie zagrożenia deflacją) oraz poprawa koniunktury będą powodować zmiany w polityce pieniężnej głównych banków centralnych. W USA spodziewana jest kontynuacja podwyżek stóp procentowych, a w strefie euro pod koniec 2017 roku możliwa jest decyzja o stopniowym wycofywaniu się z ilościowego łagodzenia polityki pieniężnej w kolejnym roku.

Przyspieszenie wzrostu gospodarczego

Według prognoz w 2017 roku wzrost gospodarczy w Polsce może osiągnąć poziom powyżej 3% po przejściowym spowolnieniu w trakcie 2016 roku. Przyspieszenie absorpcji funduszy unijnych, wysokie wykorzystanie mocy produkcyjnych, dobra sytuacja finansowa oraz poprawa wskaźników koniunktury (ocen perspektyw popytu) powinno przełożyć się na ożywienie aktywności inwestycyjnej. Dobra sytuacja na rynku pracy i najlepsze w historii nastroje konsumentów sprzyjać będą utrzymaniu wysokiego tempa wzrostu konsumpcji prywatnej. Z drugiej strony, wygasanie efektu programu 500+ oraz znaczny wzrost inflacji mogą prowadzić do umiarkowanego spowolnienia wzrostu konsumpcji w trakcie roku. Ożywienie w globalnym handlu, dobra koniunktura w strefie euro oraz relatywnie słaby zloty, wspierający konkurencyjność polskich towarów, będą stymulować eksport. Wkład eksportu netto do dynamiki PKB powinien być nieznacznie dodatni.

Poprawa sytuacji na rynku pracy

W 2017 roku powinna być kontynuowana poprawa sytuacji na rynku pracy. Mimo utrzymywania się silnego wzrostu popytu na pracę, skalę wzrostu zatrudnienia w coraz większym stopniu ograniczać będą czynniki podażowe (wyczerpywanie się zasobów wolnej siły roboczej). Czynniki te, wraz z pojawieniem się inflacji (w tym wzrostem cen żywności, paliw i nośników energii), mogą doprowadzić do nasilenia presji płacowej i przyspieszenia nominalnego wzrostu wynagrodzeń. Stopa bezrobocia powinna pozostać w trendzie spadkowym i na koniec 2017 roku może wynieść ok. 7,5% wobec 8,3% na koniec 2016 roku.

Wzrost inflacji CPI

Po zakończeniu ponad 2-letniego okresu deflacji w ostatnich miesiącach 2016 roku, początek 2017 roku powinien przynieść szybki wzrost inflacji CPI w granice dopuszczalnych odchyleń od celu banku centralnego (2,5% +/-1 pp.). Według prognoz średnioroczna inflacja CPI w 2017 roku wyniesie blisko 2% wobec -0,6% w 2016 roku. W pierwszej części 2017 roku inflacja będzie rosła głównie za sprawą czynników egzogenicznych (odbicie cen surowców energetycznych i rolnych) oraz efektu niskiej bazy, a w dalszej części roku coraz istotniejsza będzie się stawać „fundamentalna” presja cenowa (zamknięcie ujemnej luki popytowej, napięcia na rynku pracy, wzrost kosztów).

Stopy procentowe bez zmian

Mimo przyspieszenia wzrostu PKB oraz powrotu inflacji CPI w granice przedziału celu, Rada Polityki Pieniężnej pozostawi stopy procentowe NBP bez zmian przez cały 2017 rok. Argumentem za stabilizacją stóp procentowych będzie brak zagrożenia dla celu inflacyjnego w średnim terminie oraz dążenie do wzmocnienia stabilności systemu finansowego.

Stabilny wzrost kredytów i wyhamowanie wzrostu depozytów

W sektorze bankowym powinien być widoczny stabilny wzrost kredytów (po ok. 5% r/r w IV kwartale 2017 roku i w IV kwartale 2016 roku; skorygowany o kurs walutowy) w rezultacie wzrostu podaży kredytu (wobec częściowej odbudowy kapitału regulacyjnego przez banki) i w efekcie wzrostu popytu na kredyt w warunkach rekordowo niskich stóp procentowych NBP i ożywienia popytu krajowego, w szczególności inwestycyjnego. W 2017 roku powinno nastąpić wyhamowanie wzrostu depozytów (do ok. 8% r/r w IV kwartale 2017 roku z 10% r/r w IV kwartale 2016 roku; skorygowane o kurs walutowy), przy słabszym wzroście dynamiki depozytów niefinansowych podmiotów gospodarczych oraz obniżeniu dynamiki depozytów osób prywatnych (silniejsze zainteresowanie alternatywnymi wobec depozytów formami oszczędzania w warunkach rekordowo niskich stóp procentowych).

1. Prognozy wewnętrzne PKO Banku Polskiego SA